Μάιος - Κωστής Παλαμάς

Ο Απρίλης ξανθός, αρχοντιά φημισμένη,
Ζαχαρένια θωριά, ο Απρίλης πεθαίνει.
Και ο Μάης απάνω του γέρνει,

Γιορτές - Κωστής Παλαμάς

Από τη συλλογή «Ασάλευτη ζωή»

Η νύχτα των Παθών, αγία Παρασκευή μεγάλη,
θυμάσαι; Οι κράχτες βροντεροί του δρόμου και χουγιάζουν
«Ώρα, ώρα για την εκκλησιά!» Τα σήμαντρα σωπαίναν,

«Οι στίχοι' ς την πατρίδα μου» Κ. Παλαμάς

Παλαμάς, Κωστής

«Οι στίχοι' ς την πατρίδα μου»

Οἱ στίχοι 'ς τὴν πατρίδα μου εἶνε καθάριο μέλι,
Ἀπ' τῆς καρδιᾶς βυζαίνονται τὸ ἄνθος μυστικά,
Μέσα 'ς τὸ νοῦ φυλάγονται, 'σὰ' μέσα σὲ κυψέλη,
Κ' εἶνε στολίδια τῆς χαρᾶς, τῆς λύπης γιατρικά.
Οἱ στίχοι 'ς τὴν πατρίδα μου εἶναι καθάριο μέλι.

Εσ’ είσαι που κορώνα σου φορείς το Βράχο;

Από το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Η φλογέρα του βασιλιά»

Εσ’ είσαι που κορώνα σου φορείς το Βράχο; Εσ’ είσαι,

Βράχε, που το ναό κρατάς, κορώνα της κορώνας;

Ναέ, και ποιος να σ’ έχτισε, μες στους ωραίους ωραίο,

για την αιωνιότητα, με κάθε χάρη Εσένα;

«Η Ρούμελ' είναι μια κορών' από ρουμπίνι» Κ. Παλαμάς

Παλαμάς, Κωστής

«Η Ρούμελ' είναι μια κορών' από ρουμπίνι»

Ἡ Ρούμελ' εἶναι μιὰ κορών' ἀπὸ ρουμπίνι

Κ' εἶν' ὁ Μοριᾶς μιὰ σμαραγδένια λαμπυράδα,

Κ' ἐφτάδιπλο τὰ Ἑφτάνησα εἶναι μπουγαρίνι,

Νεράϊδα εἶν' ἀφρογέννητη κάθε Κυκλάδα.

«Ο Βούλγαρος» Κ. Παλαμάς

Παλαμάς, Κωστής

«Ο Βούλγαρος»

Πατρίς, καὶ ξένους μάγεψε τῆς 'λευτεριᾶς σου τἄστρο,
Τὸ φῶς τοῦ εἰκοσιένα!
Τοὺς εἶδε κάθε κάμπος σου, κάθε βουνὸ καὶ κάστρο
Νὰ σκοτωθοῦν γιὰ Σένα.

«Το περιβόλι» Κωστής Παλαμάς

Το Περιβόλι

Κωστής Παλαμάς

Παιδί, το περιβόλι που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.
Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτησε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,

Τα δώρα της Πρωτοχρονιάς - Κωστής Παλαμάς

Πατρίδα μου, τι θες να σου χαρίσω

Για τον καλό το χρόνο που θα ’ρθή;

Ένας Θεός - Κωστής Παλαμάς

Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός! 
και το κορμί μου γίνεται ναός, 
δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή· 
μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,

Χριστούγεννα - Κωστής Παλαμάς

Τι φῶς καὶ χρῶμα κι ἐμορφιὰ νὰ σκόρπιζε τ’ ἀστέρι,
ὁποὺ στὴν κούνια τοῦ Χριστοῦ, τοὺς μάγους ἔχει φἑρει!...

Γράμμα του Ίωνος Δραγούμη στον Κωστή Παλαμά

Δημοσιεύτηκε στον αριθ. 245 του «Νουμά» (29 του Απρίλη 1907) με την υπογραφή ΙΩΝ και με την ακόλουθο σημείωση: «Το κριτικώτατο αυτό γράμμα στάλθηκε στον ποιητή Παλαμά από κάποιο φίλο σημαντικό, που μας έδωσε την άδεια και το δημοσιεύουμε».

Φίλε ποιητή,

ΠΩΣ μπορώ να κρίνω ένα τέτοιο ποίημα; Δε θα σας πω τη γνώμη μου, μα μερικά μου συναισθήματα, σαν το διάβαζα. Πριν να μου το στείλετε σεις, το είχα πάρει και το διάβαζα ανάκατα. Ύστερα το ξαναδιάβαζα πάλι έτσι. Και τώρα το πήρα από την αρχή.