Μακρυγιάννης: «Οι αρχαίοι Έλληνες είναι οι γονείς της ανθρωπότητος»

Από τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη

Χάριτες μεγάλες χρωστάγει ἡ πατρίδα ῾σ ὅλους τους εὐεργέτες καὶ κατεξοχὴ ῾σ αὐτοὺς τοὺς γενναίους κι᾿ ἀγαθοὺς ἄντρες. Ὅτι αὐτεῖνοι, ἀφοῦ οἱ συνεισφορὲς τοὺς ἦταν κι᾿ ὄντως μεγάλες καὶ μᾶς ἀνάστησαν εἰς τὰ δεινά μας, δὲν θυσιάσαν ποτὲς δόλο κι᾿ ἀπάτη, νὰ κατατρέχουν πεθαμένους ἀνθρώπους οἱ ζωντανοὶ καὶ οἱ ἀντρείγοι· δὲν θέλουν τὴν γῆς καὶ τὴν θάλασσα νὰ τὴν ρουφήσουν αὐτεῖνοι, νὰ μὴν ζήσουν ἄλλοι δυστυχεῖς καὶ κατασκλαβωμένοι καὶ καταφρονεμένοι τόσους αἰῶνες. Ἀφοῦ ὁ Θεὸς τοὺς λυπήθη καὶ θέλει νὰ τοὺς ἀναστήσῃ, οἱ ἄνθρωποι τοὺς καταπολεμοῦν νὰ τοὺς φάνε, νὰ τοὺς χάσουνε, νὰ τοὺς σβύσουνε νὰ μὴν ξαναειπωθοῦν Ἕλληνες. 

Η Μάχη του Γρανικού (Διόδωρος Σικελιώτης)

Η Μάχη του Γρανικού όπως την κατέγραψε ο Διόδωρος Σικελιώτης

17. Όταν επώνυμος άρχων στην Αθήνα ήταν ο Κτησικλής, οι Ρωμαίοι ανέδειξαν υπάτους τον Γάιο Σουλπίκιο και τον Λεύκιο Παπίριο, ενώ ο Αλέξανδρος βάδισε με τον στρατό του στον Ελλήσποντο και διαπεραίωσε τις δυνάμεις του από την Ευρώπη στην Ασία. Ο ίδιος κατέπλευσε με εξήντα πολεμικά πλοία στην περιοχή της Τρωάδας και πρώτος απ' όλους τους Μακεδόνες έριξε από το πλοίο το δόρυ του και το κάρφωσε στη γη.

Η Μάχη του Γρανικού (Αρριανός)

Η Μάχη του Γρανικού όπως την κατέγραψε ο Αρριανός

13. Εν τω μεταξύ, ο Αλέξανδρος προχωρούσε προς το Γρανικό ποταμό, έχοντας παρατάξει το στρατό του. Τοποθέτησε τη φάλαγγα των οπλιτών σε δύο σειρές, παρέταξε το ιππικό και διέταξε να ακολουθούν οι σκευοφόροι.

Η Μάχη του Γρανικού (Πλούταρχος)

Η Μάχη του Γρανικού όπως την κατέγραψε ο Πλούταρχος στο έργο του «Βίοι Παράλληλοι»

16.  Στο μεταξύ οι στρατηγοί του Δαρείου είχαν συγκεντρώσει μεγάλη δύναμη και την είχαν παρατάξει στη διάβαση του Γρανικού. Ήταν ίσως αναγκαίο να πολεμήσουν σαν να ήταν στις πύλες της Ασίας, για την είσοδο και την αρχή του πολέμου.

Περί Καιάδα ο λόγος

Θουκυδίδου Ιστορίαι, Α.134

Οι έφοροι, εν τούτοις, οι οποίοι τον κατεδίωκαν, αφού δεν τον επρόλαβαν αμέσως τότε, πριν εισέλθη εις τον ιερόν χώρον, αφήρεσαν ακολούθως την στέγην του οικήματος, και επωφεληθέντες την στιγμήν που ευρίσκετο εντός αυτού, τον απέκλεισαν, αποφράξαντες τας θύρας με τοίχον, και στήσαντες εμπρός εις το οίκημα φρουράν, επεδίωξαν να τον αναγκάσουν διά της πείνης να παραδοθή.

«...ουδέν είνε γλυκύτερον της πατρίδος»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Λουκιανού «Πατρίδος εγκώμιον»

Ότι ουδέν είνε γλυκύτερον της πατρίδος έχει λεχθή προ πολλού. Αλλ' όχι μόνον γλυκύτερον, αλλά και σεπτότερον και ιερώτερον δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Διότι όλων, όσα οι άνθρωποι νομίζουν σεβαστά και ιερά, η πατρίς είνε η αιτία, η οποία και μας τα εδίδαξε και μας ανέθρεψεν εις την πίστιν και τον σεβασμόν αυτών. 

Επιστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον Δαρείο

Οι πρόγονοί σας ήλθαν στην Μακεδονία και την άλλη Ελλάδα και μας κακοποίησαν χωρίς να του δώσουμε καμία αιτία. Εγώ όταν έγινα ηγεμών των Ελλήνων σκεέφθηκα να σας τιμωρήσω γι αυτό και ήλθα στην Ασία την πατρίδα σας. Διότι είχατε βοηθήσει και τους Περινθίους, που αδικούσαν τον πατέρα μου και εισβάλατε στην Θράκη που ανήκε στην επικράτειά μας, έστειλε στρατό ο Ώχος.

Θουκυδίδης και Ελλάς

Θουκυδίδου Ιστορίαι, απόδοσις Ελ. Βενιζέλου:

Αι μεταναστεύσεις: 

Διότι είναι προφανές ότι η χώρα που καλείται σήμερον Ελλάς δεν ήτο μονίμως κατοικημένη εξ αρχής, αλλ' εγίνοντο εις το παρελθόν συχναί μεταναστεύσεις και οι κάτοικοι χωρίς πολλάς δυσκολίας εγκατέλειπαν τας εστίας των, εξαναγκαζόμενοι εις τούτο από νέους πολυαριθμοτέρους εκάστοτε εποίκους.

«Έθνος», μια ομηρική λέξη

Η λέξη «έθνος» εμφανίζεται στον Όμηρο στις ραψωδίες Γ, Η, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π και Ρ της Ιλιάδος.

Ο πολίτης στην αρχαία Αθήνα

Η Δημοκρατία των Αθηνών από το βιβλίο του Αριστοτέλους «Αθηναίων Πολιτεία»

Η σημερινή οργάνωση του καθεστώτος είναι η εξής: 

Πολιτικά δικαιώματα έχουν όσοι είναι γεννημένοι από πατέρα και μητέρα Αθηναίους πολίτες, και εγγράφονται στους καταλόγους των δημοτών όταν γίνουν δέκα οκτώ χρόνων. 

Η αληθινή ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στους Μακεδόνες

Από το βιβλίο του Αρριανού «Αλεξάνδρου Ανάβασις»

ΙΧ. Δεν θα σας μιλήσω τώρα Μακεδόνες, για να σας κάνω να παύσετε την τάση που έχετε να πάτε στην πατρίδα σας, γιατί από μένα τουλάχιστον έχετε την άδεια να πάτε οπουδήποτε θέλετε, αλλά για να καταλάβετε ποια συμπεριφορά απέναντι σας τηρήσαμε εμείς και σε ποιο σημείο αξίας, αφού φτάσατε τώρα, φεύγετε από μας.  Και βέβαια πρώτα θα αρχίσω να μιλώ, όπως άλλωστε είναι φυσικό, από τον πατέρα μου Φίλιππο.

Η Μάχη των Πλαταιών (Διόδωρος Σικελιώτης)

Η Μάχη των Πλαταιών όπως την κατέγραψε ο Διόδωρος Σικελιώτης

28. Όταν η αποξένωση που είχε επέλθει μεταξύ των Αθηναίων και των υπολοίπων Ελλήνων έγινε ευρέως γνωστή, έφτασαν στην Αθήνα πρέσβεις τόσο από τους Πέρσες όσο και από τους Έλληνες.

Η Μάχη των Πλαταιών (Ηρόδοτος)

Η Μάχη των Πλαταιών όπως την κατέγραψε ο Ηρόδοτος

100. […] Ο Μαρδόνιος κατάλαβε ότι ο Ξέρξης είχε λυπηθεί υπερβολικά για την ήττα στη Σαλαμίνα και μάντεψε ότι ήταν αποφασισμένος να φύγει από την Αθήνα.

Η Μάχη των Θερμοπυλών (Ηρόδοτος)

Τα γεγονότα των Θερμοπυλών όπως τα κατέγραψε ο Ηρόδοτος

201. Αυτή, λοιπόν, ήταν η θέση του Ξέρξη και του στρατού του στην Τραχινία της Μηλίδας, ενώ οι Έλληνες είχαν καταλάβει τα στενά που είναι γνωστά στους ντόπιους ως Πύλες, αυτά που οι υπόλοιποι Έλληνες ονομάζουν Θερμοπύλες. Εκεί βρίσκονταν τα δύο αντίπαλα στρατεύματα, από τα οποία το ένα είχε τον έλεγχο όλης της περιοχής βόρεια από την Τραχίνα και το άλλο όλων των εκτάσεων προς το νότο.

Η Μάχη των Θερμοπυλών (Διόδωρος Σικελιώτης)

Η Μάχη των Θερμοπυλών όπως την κατέγραψε ο Διόδωρος Σικελιώτης

[11. 1] [...] Όταν άρχοντας της Αθήνας ήταν ο Καλλιάδης, οι Ρωμαίοι κατέστησαν υπάτους τον Σπόριο Κάσσιο και τον Πρόκλο Ουεργίνιο Τρίκοστο, ενώ οι Ηλείοι τελούσαν την εβδομηκοστή πέμπτη Ολυμπιάδα, κατά την οποία ο Συρακόσιος Αστύλος νίκησε στον αγώνα δρόμου ενός σταδίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο βασιλιάς Ξέρξης εκστράτευσε εναντίον της Ελλάδας για την παρακάτω αιτία.

Τα επιγράμματα για τους Θερμοπυλομάχους

Τα επιγράμματα όπως τα καταγράφει ο Ηρόδοτος

Τα επιγράμματα για τους Θερμοπυλομάχους (Διόδωρος Σικελιώτης)

Τα επιγράμματα όπως τα κατέγραψε ο Διόδωρος Σικελιώτης

[11,11] Ποιος δε θα θαύμαζε τις αρετές αυτών των αντρών; Των αντρών αυτών που, ομόψυχα, δεν εγκατέλειψαν τη θέση που τους είχε ορίσει η Ελλάδα, αλλά πρόσφεραν πρόθυμα τη δική τους ζωή για την κοινή σωτηρία των Ελλήνων και προτίμησαν να πεθάνουν τιμημένα παρά να ζήσουν ατιμασμένα.

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας (Ηρόδοτος)

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας όπως την κατέγραψε ο Ηρόδοτος

40. Ο στόλος των Ελλήνων, αφού απέπλευσε από το Αρτεμίσιο, έδεσε, σύμφωνα με το αίτημα των Αθηναίων, στη Σαλαμίνα. Σκοπός των Αθηναίων, που πίεσαν του διοικητές να αγκυροβολήσουν εκεί, ήταν να έχουν το χρόνο να βγάλουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους από την Αττική, καθώς και να συζητήσουν την επόμενη κίνησή τους, όπως απαιτούσαν οι νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν και διέψευδαν τις ελπίδες τους.

Ναυμαχία της Σαλαμίνας (Διόδωρος Σικελιώτης)

Η Ναυμαχία της Σαλαμίναςόπως την καταγράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης

14. Ενώ συνέβαιναν αυτά, ο Ξέρξης, έχοντας πάρει τον στρατό από τις Θερμοπύλες, προχώρησε μέσα από την περιοχή των Φωκέων, κατακτώντας τις πόλεις και καταστρέφοντας τις περιουσίες στην ύπαιθρο.

Η Μάχη του Μαραθώνα (Ηρόδοτος)

Η Μάχη του Μαραθώνα όπως την κατέγραψε ο Ηρόδοτος

103 Τον αθηναϊκό στρατό διοικούσαν δέκα στρατηγοί, από τους οποίους τελευταίος ήταν ο Μιλτιάδης. Ο πατέρας του, ο Κίμωνας, γιος του Στησαγόρα, είχε εξοριστεί από την Αθήνα από τον Πεισίστρατο, γιο του Ιπποκράτη.